Ośmiokątna kopuła, łaźnie parowe i wannowe – jedna z historycznych łaźni Budapesztu może zostać odnowiona

W celu przebudowy łaźni Rác wszczęto warunkowe postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego Budapest Gyógyfürdői és Hévizei Zrt., zgodnie z unijnym biuletynem zamówień publicznych dzienniku urzędowym. Celem inwestycji jest odnowienie zabytkowego budynku, uznawanego za narodowy zabytek, wyposażenie go w nowoczesne rozwiązania techniczne, a jednocześnie zachowanie jego wartości historycznych, aby mógł ponownie otworzyć swoje podwoje.

Z powodu licznych sporów dotyczących własności i kwestii prawnych, stan kąpieliska, które od wielu lat pozostawało zamknięte, stale się pogarszał, a nawet stał się niebezpieczny, dlatego też ponowne otwarcie kąpieliska bez jego (ponownej) renowacji jest nie do pomyślenia. Prace projektowe prace projektowe mogły zostać wykonane przez Budapesti Építőművészeti Műhely Kft..

Wśród historycznych murów, z nowoczesną treścią

Renowacja obejmuje nieruchomość o numerze katastralnym 5973/0/A, położoną w I dzielnicy Budapesztu, przy ulicy Hadnagy 8–10. Budynek o łącznej powierzchni 8236 metrów kwadratowych składa się z piwnicy, parteru i dwóch pięter i zostanie poddany całkowitej renowacji.

W ramach realizacji projektu nie przeprowadzona zostanie jedynie renowacja estetyczna: projekt obejmuje również całkowitą modernizację konstrukcji, architektury, instalacji mechanicznych, hydraulicznych i elektrycznych łaźni, w tym prace rozbiórkowe.

Odnawialne baseny, maszyny i systemy elektryczne

Jednym z kluczowych elementów przebudowy jest całkowita renowacja systemów hydraulicznych, które stanowią funkcjonalne serce łaźni. W ramach tego przedsięwzięcia:

• 11 basenów do napełniania i opróżniania oraz 2 baseny z obiegiem wody zostanie przeprowadzona całkowita modernizacja instalacji wodnych i hydraulicznych,
• budynek zostanie odnowiony system podgrzewania wody, pompy obiegowe i zawory silnikowe,
• przepłukanie i dezynfekcja sieci wodociągowej,
• wymieniają pompy przeciwpowodziowe i pompy do ścieków, a także wodomierze i ich osprzęt.

Zmodernizowane zostaną również instalacje elektryczne budynku: oprócz naprawy i ewentualnej wymiany głównego rozdzielacza oraz 25 rozdzielaczy pomocniczych, odnowiona zostanie również cała infrastruktura niskoprądowa – system ochrony mienia, system sygnalizacji pożaru, monitoring kamerowy, system kontroli dostępu, systemy informatyczne i nagłośnieniowe.

Zielony dach i zadbane otoczenie

Inwestycja nie ominie również konstrukcji dachowych. Warstwy nad stropami zostaną rozebrane i odbudowane na powierzchni 1550 m², a na powierzchni 1100 m² powstanie rozległy zielony dach. W ramach zagospodarowania otoczenia zewnętrznego na powierzchni ponad 5000 m² zostaną położone lub odnowione kostka brukowa i nawierzchnie kamienne, w tym krawężniki podwyższone i obniżone.

Ochrona zabytków i prace konserwatorskie

Łaźnia Rác to nie tylko budynek, ale zabytek narodowy, który jest wpisany do rejestru zabytków kultury, a ponadto znajduje się na terenie stanowiska archeologicznego. W związku z tym renowacja wymaga uzyskania pozwolenia od organów ochrony dziedzictwa kulturowego i może być realizowana wyłącznie zgodnie z surowymi wymogami technicznymi.

Podczas realizacji projektu konieczna jest również współpraca konserwatorów drewna, metalu i silikatów, aby zachować oryginalne walory budynku – historyczne konstrukcje, użyte materiały i detale – oraz odnowić je w sposób autentyczny.

Obok basenu z kopułą z górnym oświetleniem znajdują się łaźnie parowe i wannowe.

Według Wirtualnego Archiwum Miklósa Ybla już przed okresem tureckim w miejscu uzdrowiska zasilanego wodami termalnymi z dolnej części Budy znajdowały się łaźnie. W okresie panowania tureckiego kompleks, rozbudowany o ośmiokątną kopułę, był znany pod nazwą Kis fürdő (Małe Łaźnie), a swoją obecną nazwę otrzymał od osiedlających się w okolicy Serbów i Raków.

W 1860 roku łaźnia stała się własnością lekarza Heinricha Nepomuka Jánosa (1818–1888), który poprosił swojego przyjaciela, Miklósa Ybla, o przebudowę i rozbudowę łaźni, co nastąpiło w dwóch etapach w drugiej połowie lat 60. XIX wieku. Oprócz przebudowy istniejących części, w pierwszym etapie do łaźni dobudowano dwie nowe kopułowe hale. Obok basenu z podgrzewaną wodą i kopułą z oświetleniem górnym powstały łaźnie parowe i wannowe oraz pomieszczenia usługowe. Powstała również mniejsza kopułowa hala dla kobiet z prysznicami i dodatkowymi basenami.