Wiadomości branżowe

Csaba Fenyvesi: Udział w budowie elektrowni to dar od życia

Opublikowano

Csaba Fenyvesi został zainspirowany powieścią Verne'a, aby wybrać inżynierię jako karierę. Chciał latać, zaprojektować samolot, ale los poprowadził go w innym kierunku, czego nie żałował. Na całe życie poświęcił się równie wyjątkowej dziedzinie, jaką jest energia jądrowa. Obecnie, jako główny inżynier ds. przygotowania elektrowni, wnosi dziesięciolecia doświadczenia do projektu Paks II.

Inżynier jako dostawca rozwiązań

"Kiedy byłem jeszcze w szkole podstawowej, przeczytałem powieść Gyula Verne'a Tajemnicza wyspa. Historia, w której grupa ludzi zostaje uwięziona na bezludnej wyspie, naprawdę mnie uderzyła. Zwłaszcza postać inżyniera, który przewodził zespołowi i rozwiązywał wszystkie problemy dzięki swojej pomysłowości. Gdzieś stąd chciałem zostać inżynierem" - wspomina Csaba Fenyvesi, który dorastał w wiosce w regionie Baranja na Węgrzech, przywołując swoje wspomnienia związane z wyborem zawodu. Złożył podanie do pobliskiego Peczu, gdzie ukończył szkołę średnią i technikum Széchenyi István jako mechanik samochodowy.

"Była grupa ludzi, którzy chcieli zostać pilotami wojskowymi. Byłem zarażony, ale nie mogłem nim zostać z powodu moich oczu, ale nadal interesowałem się samolotami, więc złożyłem podanie do BME, aby zostać projektantem lotniczym. Ostatecznie żaden z zaprojektowanych przez niego samolotów nie narysował paska na niebie. Znalazł wyzwania w innej, równie ekscytującej dziedzinie - energii jądrowej.

Przeprojektowanie

W czasie, gdy ukończył studia, rynek pracy poważnie się załamał, zwłaszcza w lotnictwie. Lotnisko wojskowe w Tassar, na którym spędził szkolenie, zostało zamknięte, a jego kariera w lotnictwie zakończyła się, zanim zdążyła się naprawdę rozpocząć. Równolegle ze studiami w zakresie inżynierii transportu, studiował również inżynierię produktu i projektowania na Wydziale Inżynierii Mechanicznej. To właśnie podczas egzaminów końcowych jego uwagę zwróciło ogłoszenie o pracę w elektrowni jądrowej Paks. Poszukiwano pracownika do działu technologii zewnętrznych. Przeczytał opis stanowiska, ale, jak mówi, niewiele z niego zrozumiał. "Jedną rzeczą, która utkwiła mi w pamięci było to, że pracują tam generatory diesla. Co to jest generator, tylko się domyślałem, ale wiedziałem o silnikach wysokoprężnych" - mówi.

"Myślę, że fundamentalną częścią inżynierii jest konieczność zmiany planów. Nie ma czegoś takiego jak zaprojektowanie czegoś i zrobienie tego dobrze za pierwszym razem. Zawsze jest inny aspekt i nierzadko trzeba zmienić całe początkowe założenia i przeprojektować. Gotowa praca jest procesem, wynikiem optymalizacji" .

- vallja. Jako przykład podaje samolot MIG 29, którego prototyp został zbudowany i przetestowany przez projektantów, a następnie przeprojektowany z wyjątkiem czaszy. Fakt, że jego pierwotna koncepcja nie mogła zostać zrealizowana i musiał przestawić się z projektowania samolotów na obsługę elektrowni, nie stanowił dla niego problemu.

Ekscytacja i wartości w codziennym życiu

Według Csaby Fenyvesiego, jeśli chcesz czuć się dobrze, musisz znaleźć wartość i ekscytację w codziennym życiu, w swojej codziennej pracy. Nazywa on Dział Technologii Zewnętrznych MVM Paksi Atomerőmű Zrt. jednym z najpiękniejszych działów i to nie tylko z grzeczności; jego słowa naprawdę pokazują jego nastawienie do tej różnorodnej dziedziny. Przez pięć lat pracował jako inżynier technologii, następnie jako kierownik ds. technologii, a przez dziesięć lat jako kierownik działu. Działalność działu jest szeroko zakrojona, z czego najważniejsza jest działalność operacyjna. Zajmuje się obsługą systemów mechanicznych, w tym generatorów diesla, systemów wody lodowej, kompletnych usług budowlanych, systemów wentylacyjnych, systemów ogrzewania i chłodzenia, systemów ciepłowniczych, systemów wody przeciwpożarowej. Wymienia połączenie z Dunajem jako ogromne zadanie i piękny obszar. Ich zadaniem było monitorowanie i optymalizacja obciążenia termicznego rzeki, aby zmaksymalizować wydajność elektrowni, biorąc pod uwagę dziką przyrodę Dunaju i normy środowiskowe.

"W styczniu 2017 r. wystąpiło bardzo silne oblodzenie. Udało nam się kontrolować ten problem środowiskowy, aby zapewnić ciągłą pracę bloków, podczas gdy musieliśmy przebywać na zewnątrz pływającego łapacza dzień i noc przez 30 dni, co wymagało od nas dużego wysiłku umysłowego i fizycznego oraz koncentracji. Kolejnym ogromnym wyzwaniem było zagwarantowanie chłodzenia bloków przy jednoczesnym zachowaniu norm bezpieczeństwa jądrowego i obniżeniu poziomu wody w Dunaju. Przetestowaliśmy opracowaną w tym celu metodologię z udziałem 60-70 ekspertów ds. wody. Wiązało się to z instalacją 16 mobilnych pomp. Kolejnym wyzwaniem było opracowanie ekonomicznego rozwiązania w celu zastąpienia tego systemu. Sześć miesięcy dedykowanej pracy 16 ekspertów zaowocowało zaproponowanym rozwiązaniem" - wspomina jedno z głównych wyzwań. Jak wyjaśnia, kiedy trzeba podjąć decyzję inżynierską, oceniają sytuację za pomocą metody statystyczno-matematycznej, przeprowadzają wiele analiz danych, budują proces decyzyjny, w którym subiektywne opinie przekładają się na obiektywne wartości i wyniki. "Optymalizacja jest szczytem pracy inżynierskiej", podsumowuje. W elektrowni jądrowej musieli szukać optimum w wielu procesach, dążąc do najlepszej wydajności, dlatego cały czas czuli się komfortowo.

"Możliwe było znalezienie nowego wyzwania dzień po dniu, rok po roku, i to właśnie trzymało mnie tam przez 26 lat, obok ogromnej wolności, jaką mi dano. Miałem bardzo dobrych menedżerów, którzy zawsze mnie wspierali, mogłem realizować wszystkie swoje zawodowe przemyślenia i pomysły".

- mówi.

Poszukiwanie nowych wyzwań

Kiedy czujesz, że włożyłeś wszystko w projekt, w pracę, nie możesz dodać nic więcej, musisz iść dalej. Dla Csaby Fenyvesiego ważną lekcją przywództwa było to, że problemów nie zawsze da się rozwiązać raz na zawsze, zwłaszcza tych związanych z ludźmi. Kiedy stajesz przed nim po raz kolejny, zastanawiasz się, czy ktoś inny mógłby rozwiązać go lepiej. W międzyczasie, oceniając te doświadczenia w zarządzaniu, nauczył się innego zawodu i zaczął pracować w audycie energetycznym i efektywności systemów energetycznych. "Czułem, że mogę znaleźć w tym wyzwania, więc pomysł zmiany i zrobienia czegoś nowego dojrzał" - zauważa.

Zawodowiec opuścił wolny rynek, ale niemal natychmiast nadarzyła się okazja, by dołączyć do budowniczych nowej elektrowni jądrowej. Nie wahał się, ponieważ projekt i budowa nowej elektrowni były główną motywacją jego młodości. "Jeśli ktoś może być częścią budowy elektrowni jądrowej, to jest to ogromny dar od życia", podsumowuje.

W projekcie Paks II, jako główny inżynier ds. przygotowania zakładu, jest odpowiedzialny za opracowanie procesów związanych z eksploatacją i konserwacją. Będzie musiał zaplanować zasoby ludzkie i techniczne wymagane do głównych napraw i konserwacji, opracować procesy zaczynające się od tego, kto wykrywa awarię, kiedy ona występuje, w jaki sposób jest ona rejestrowana, kto jest powiadamiany i w jaki sposób, w tym kto ocenia zdarzenie, ile czasu zajmuje usunięcie awarii i w jaki sposób dostarczane są niezbędne części zamienne. Projektowanie tych procesów jest również procesem optymalizacji, który według głównego inżyniera jest najlepszą częścią inżynierii. "Zawsze chciałem projektować i budować nowe rzeczy, ale skończyło się na pracy operacyjnej w elektrowni jądrowej. Ale teraz zdaję sobie sprawę, że obsługa i konserwacja to bardzo ważne doświadczenie. Myślę, że po ukończeniu studiów każdy inżynier powinien zdobyć doświadczenie w tej dziedzinie, a kiedy już zrozumiesz, jak działa sprzęt i systemy, powinieneś mieć swobodę projektowania", podsumowuje.

Drużyna ogierów Paks II.

Duszą elektrowni jądrowej jest personel, a Csaba Fenyvesi, główny inżynier ds. przygotowania elektrowni, jest przekonany, że tak właśnie będzie w przypadku Paks II. Sam beton i żelazo nie mogą funkcjonować bez załogi. Bezpieczeństwo jądrowe tylko częściowo zapewnia technologia.

"Myślę, że to mniejsza część, większa część to osoba, która ją dodaje. Trzeba zbudować zespół i zatrudnić w firmie profesjonalistów, którzy rozumieją powagę i ryzyko, którym oczywiście można zarządzać. Aby to zrobić, potrzebny jest bardzo dobrze wyszkolony personel, który szanuje technologię i, co bardzo ważne, szanuje siebie nawzajem. To jest sedno sprawy. To właśnie osiągnięto w Paks I i to sprawia, że elektrownia jądrowa w Paks odnosi sukcesy. Jestem najbardziej dumny z zespołu, z którym miałem okazję pracować. Jestem pewien, że dadzą z siebie wszystko, podobnie jak wszyscy pracownicy Paks I. Kiedy ludzie pytają mnie, czy cieszę się, że mieszkam w Paks obok elektrowni jądrowej, myślę o nich i z pełnym przekonaniem odpowiadam, że tak".

- wyjaśnia Csaba Fenyvesi.

Jak dodaje, określenie "colt team" jest dobrze znane w społeczności Paks I. Oznacza zespół profesjonalistów, którzy byli tam, gdy budowano elektrownię, pełni zapału i motywacji. Być może nie do końca rozumieli, co budują, po prostu podejrzewali, że będzie to ogromny projekt. "Życie udowodniło, że mieli rację. Koncepcja zespołu źrebaków zawsze mnie fascynowała. Myślę, że bycie gdzieś pierwszym jest zawsze niesamowitym doświadczeniem. Przyjechałem do Paks II, ponieważ chciałbym być częścią tego pięknego zadania, chciałbym być częścią zespołu ogierków Paks II. Jeśli nadarzy się taka okazja, nie można jej przegapić", mówi.

Źródło: Link

Popularny