Okolice jeziora Malom w Oroszlány zostały odnowione dzięki wieży „Bagolyvár” i wzgórzu widokowemu

Zakończono renowację otoczenia jeziora Malom w Oroszlány, przeprowadzoną zgodnie z zasadami zielonego rozwoju i koncepcją "miasta-gąbki". Otoczenie jeziora zostało odnowione zgodnie z projektami Partner Mérnöki Iroda oraz Gaia Kertműhely, a realizacją zajęła się firma STRABAG. Oprócz rozbudowy przestrzeni publicznych na pierwszy plan wysunięto rozwiązania sprzyjające retencji wody opadowej na miejscu.

Jezioro Malom w Oroszlány jest niezwykle ważnym miejscem spotkań społeczności i rekreacji. Ponadto jezioro odgrywa kluczową rolę w gospodarce wodnej miasta, przyjmując strumienie płynące z pasma Vértes, wody opadowe z terenu gminy oraz wody z niewielkich gwałtownych powodzi. Jednak przedłużające się susze ostatnich lat znacznie zmniejszyły przepływ wody w strumieniach zasilających jezioro. Oprócz problemów z uzupełnianiem zasobów wodnych, zużyte ścieżki spacerowe i nawierzchnie również uzasadniały kompleksową renowację otoczenia jeziora.

Spacery, aktywność fizyczna, odpoczynek, relaks – teraz wszystkie warunki są zapewnione

W naszym poprzednim artykule szczegółowo opisaliśmy budowę systemu ścieżek spacerowych o długości 1,4 kilometra, umożliwiającego obejście jeziora. Opisaliśmy wykonanie trasy pokrytej w większości przepuszczalną nawierzchnią z tłucznia oraz znaczące prace związane z zagospodarowaniem terenu, które dotyczyły między innymi budowy ogrodu deszczowego.

Zgodnie z informacją otrzymaną od firmy STRABAG, w ciągu lata wzniesiono Bagolyvár, ukończono budowę odkrytego boiska treningowego oraz kamienną nawierzchnię wzgórza widokowego, zainstalowano pomost pływacki, a także ustawiono meble miejskie oraz urządzenie do napowietrzania jeziora. Szabolcs Ádám, kierownik budowy z firmy wykonawczej, dodał, że do zadań końcowych należało zainstalowanie fontanny z wodą pitną, montaż kamer monitorujących, umieszczenie balustrad, elementów organizacji ruchu i oznakowania, a także asfaltowanie, zagospodarowanie terenu, rozrzucanie humusu oraz sadzenie roślin w kilku miejscach.

Wzdłuż brzegu jeziora utworzono różne nawierzchnie

Zgodnie z przeznaczeniem w ramach projektu wybudowano chodniki z tłucznia, nawierzchnie asfaltowe oraz parkingi z kratownicami trawnikowymi. W miejscach styku tych elementów z terenami zielonymi zastosowano różnorodne rozwiązania w zakresie obrzeży. Kamienie obrzeżowe o różnych kształtach w razie potrzeby dopasowywano do siebie za pomocą cięcia ukośnego: w ten sposób rozwiązano na przykład połączenie obrzeży oznaczonych literą K z obrzeżami zagłębionymi.

Chodniki z tłucznia oddzielono od terenów zielonych krawężnikami ogrodowymi, a przy asfaltowych parkingach zamontowano krawężniki oznaczone literą „K” lub krawężniki wpuszczane. Miejsce styku nawierzchni asfaltowej i kratownicy trawnikowej również wyznaczono za pomocą krawężnika wpuszczanego.
W ramach projektu wyasfaltowano łącznie około 1300 metrów kwadratowych powierzchni i utworzono 36 miejsc parkingowych. Prace związane z asfaltowaniem objęły nie tylko parkingi, ale również teren przeznaczony na imprezy.

Wzgórze widokowe wzniesiono z ziemi wydobytej na miejscu

Jednym z charakterystycznych elementów brzegu jeziora jest wzgórze widokowe o wysokości 2,5 metra. Do jego budowy wykorzystano około 150–200 metrów sześciennych ziemi wydobytej na miejscu. Szabolcs Ádám wyjaśnił, że ziemię rozkładano warstwa po warstwie za pomocą koparki obrotowej, a następnie zagęszczano dziewięciotonowym walcem. Na osiadanie nasypu przewidziano około dwóch–dwóch i pół miesiąca okresu konsolidacji. Podczas kształtowania dwóch boków wzgórza bardziej strome zbocze zostało wzmocnione podpórkami z wapienia z Tardos o masie 60–100 kilogramów, natomiast na łagodniejszym zboczu posadzono drzewa i zasiano trawę.

Bagolyvár i boisko treningowe poszerzają możliwości spędzania wolnego czasu

W celu wzniesienia „Bagolyvár” na placu zabaw usunięto ziemię na głębokość około pół metra i wykonano monolityczne betonowe fundamenty elementu zabawowego, a po wzniesieniu konstrukcji teren wypełniono przesianym piaskiem. Kierownik budowy poinformował, że również podczas budowy zewnętrznego boiska treningowego po przeprowadzeniu podobnych prac przygotowawczych ułożono odpowiednią nawierzchnię gumową i obrzeże. Wykonanie obiektów oraz ich bezpieczeństwo użytkowania zostały sprawdzone przez ekspertów z TÜV oraz Hexon Gold.

W ramach projektu nad brzegiem jeziora ustawiono ławki sinusoidalne, ławki, stoły, ławki i oparcia do siedzenia. W okolicy jeziora Malom-tó instalacje przestrzeni publicznej zostały umieszczone przez firmę OIH Zrt., natomiast tablice ścieżki edukacyjnej w formacie poziomym, hotel dla owadów oraz tablice w kształcie wioseł zostały wykonane przez firmę Patkós Stúdió we współpracy z OIH Zrt.

Aerator jeziorowy zainstalowano z łodzi

W ramach projektu zainstalowano również urządzenia służące do utrzymania jakości wody w jeziorze. Stworzono nowy system napowietrzania jeziora. Zainstalowanie dwóch fontann napowietrzających wspomaga cyrkulację wody, jej natlenianie oraz nawilżanie powietrza. Urządzenie przetransportowano na miejsce łodzią. Pompę obciążono zagłębionymi elementami krawędziowymi, a kabel elektryczny zamocowano za pomocą kamieni krawędziowych oznaczonych literą K.

W okresach niedoboru opadów w ostatnich latach poważnym problemem był znaczny i długotrwały spadek poziomu wody w jeziorze. W połączeniu z wysoką temperaturą prowadziło to w niektórych przypadkach do zakwitu glonów, a spadek poziomu tlenu miał również niekorzystny wpływ na faunę i florę jeziora. Aby zapobiec masowemu wymieraniu ryb, wielokrotnie mieszano wodę na powierzchni jeziora, wykorzystując w tym celu armatki wodne, pompy oraz skutery wodne.

Warstwy pod powierzchnią ziemi również wspomagają funkcjonowanie ogrodu deszczowego

Kolejnym ważnym elementem inwestycji związanych z otoczeniem jeziora jest ogród deszczowy. Oprócz roślinności istotne znaczenie dla jego skutecznego funkcjonowania miało również odpowiednie ułożenie warstw pod powierzchnią. Nad pozbawionym humusu, zagęszczonym podłożem ułożono warstwę sortowanego, przemytego żwiru o wielkości ziaren 24–40 milimetrów, o grubości 50 centymetrów, owiniętą w geotekstylę. Nad nią umieszczono 30-centymetrową warstwę podłoża uprawowego, składającą się w 30 procentach z piasku o uziarnieniu 0–4 milimetrów oraz w 70 procentach z kompostu zmieszanego z glebą uprawną.

Zasadzono kilka tysięcy roślin

Częścią projektu było sadzenie roślin, w ramach którego na powierzchni rabat wynoszącej prawie 1200 m² posadzono 36 drzew liściastych, 1352 krzewy, 2984 byliny oraz dodatkowe 490 kęp trawy ozdobnej. Przy doborze odmian uwzględniono cechy siedliskowe danego obszaru, poszczególne gatunki naturalnych zbiorowisk roślinnych charakterystycznych dla przedgórza Vértes, a także dostępność wody w danym miejscu. W wykazie roślin znajdują się klon polny i klon wczesny, jesion węgierski, olcha lepka, wierzba biała, jarzębina ptasia, platan klonolistny, a także lipa drobnolistna i wielkolistna. Wśród roślin wieloletnich odrębną grupę stanowią rośliny tolerujące lub wymagające okresowego zalania: turzyce, irysy nadbrzeżne i bagienne, mięta wodna oraz sitowie. W planie nasadzeń znalazły się również lawenda, szałwia smukła, szałwia leśna, kaswiorek i łubinek. 

Ten proces stanowił duże wyzwanie w warunkach utrzymującej się upałów i wyjątkowej suszy. Wschody wspomagano nawadnianiem, a tam, gdzie wymagała tego susza, przeprowadzono dosiewanie. Łącznie obsadzono trawą powierzchnię około 4500 metrów kwadratowych. Dla operatora przygotowano instrukcję obsługi i konserwacji dotyczącą pielęgnacji roślin oraz obsługi systemu nawadniania.