W Chorwacji jako firma zagraniczna można odnieść sukces tylko dzięki wysokiej jakości

Staram się budować zespół tak, aby nie byliśmy zależni od jednej osoby. Obaj nasi chorwaccy koledzy są już gotowi do kierowania projektami. Naszym celem jest stworzenie dwóch całkowicie niezależnych zespołów projektowych i potraktowanie tego jako priorytetowego zadania, abyśmy w przyszłości mogli zdobywać projekty również w okolicach stolicy. Jeśli pozwoli na to ilość projektów, planujemy zatrudnić głównego inżyniera, który dzięki odpowiednim lokalnym kontaktom i wiedzy będzie mógł kierować pracami na miejscu.

Jak bardzo różni się praca w Chorwacji od pracy w kraju?

Najczęstsze problemy wynikają z braku znajomości języka, dlatego stale potrzebny jest tłumacz, który jest dostępny wśród współpracowników – niestety wpływa to negatywnie na bardziej intymne rozmowy i komunikację w zgranym zespole. Zgłaszanie pracowników jest podobne jak tutaj, ale oczywiście musieliśmy nauczyć się, jak to robić.

Jednak zamówienia publiczne są traktowane inaczej: w każdym przypadku przed ogłoszeniem przetargu odbywa się konsultacja, podczas której otrzymujemy informacje na temat projektów, o które można się ubiegać. Następnie przetargi są zazwyczaj ogłaszane w ciągu 2-3 tygodni, ale zdarzało się też, że minęły dwa lata, zanim to nastąpiło.

W ten sposób, gdy pojawia się przetarg na realizację projektu, wiemy już prawie wszystko, ponieważ podczas procesu konsultacji możemy zadawać pytania.

Dużą różnicą jest również to, że tam projekty rozliczane są na podstawie budżetu pozycyjnego, podczas gdy u nas – według stawki ryczałtowej. Trzeba było się do tego przyzwyczaić, ale obecnie uważam, że możemy wykorzystać ten system na naszą korzyść. Ważną lekcją jest na przykład to, że podczas przygotowań warto sprawdzić, czy podane ilości odpowiadają rzeczywistości, ponieważ można na tym stracić.

Czy należy przestrzegać innych zasad?

Nie ma jeszcze wymagań dotyczących cyfryzacji, podobnie jak u nas nie jest jeszcze obowiązkowe projektowanie i zarządzanie projektami w BIM. Zasady dotyczące układania rur są nieco inne: można używać tylko rur z tworzywa sztucznego PP, a nie KGPVC. Pracują również z nieco większą średnicą niż my. U nas instalacyjna sieć szkieletowa ma 200 mm, a najmniejsza rura, jaką można zainstalować na zewnątrz, ma 250 mm. Oczywiście nasze zadania są w przybliżeniu takie same jak w kraju, budujemy takie same studzienki betonowe, chociaż konstrukcja oczyszczalni przy podłączeniach nieco różni się od tej, do której jesteśmy przyzwyczajeni w kraju.

Nawiązaliśmy współpracę partnerską z dwoma lub trzema firmami, które stale dostarczają surowce na nasze place budowy. Przy każdym rozpoczęciu projektu organizujemy przetarg, tak samo jak w kraju. Ważne jest to, że zazwyczaj wszystkie potrzebne materiały kupujemy od jednego dostawcy, więc zazwyczaj możemy zawrzeć umowę tylko z dużą firmą zajmującą się sprzedażą wielu produktów, a nie bezpośrednio z producentem, do czego dążymy w każdym przypadku w kraju.

Mieliśmy takie zlecenie, w którym kilkakrotnie zmieniano termin określony w umowie. Teraz, kiedy funkcjonujemy w tym systemie, widzę, że niekoniecznie jest to takie złe.